Elk jaar op 29 oktober sta ik even stil. Niet uit gewoonte, maar omdat deze dag voor mij iets zegt over wie ik ben. Ik groeide op in een kemalistisch gezin. Atatürk was bij ons geen vaag figuur uit een schoolboek, maar een vanzelfsprekend deel van hoe we naar de wereld keken. Later bestudeerde ik verschillende ideologieën. Toch kan ik me niet loswringen van het kemalisme. Het zit in mijn dna. Het heeft me als Turkse vrouw een stem en een identiteit gegeven. Van onderdanen naa

Over sterven als migrant, over rouwen, wortels en wat we doorgeven De cirkel van het leven is rond. En op een dag besef je dat ook de cirkel van migratie zich sluit. We komen ergens vandaan. Niemand verlaat een land alleen omdat de horizon lokt. Soms vertrek je uit hoop, soms uit nood, soms omdat blijven geen keuze meer was. We laten achter wat we kennen: een huis, een straat, ouders die we misschien nooit meer in de ogen kijken. We vertrekken met een koffer die te klein is v

Ik zoek nog steeds en ik hou ervan Het is alweer iets meer dan vier jaar geleden dat mijn eerste boek uitkwam, het boek over mijn leven. Soms voelt het als gisteren, soms als een ander leven. Wat Niran en ik met me deed Dat boek heeft mijn leven veranderd, en dan in de goede zin. Door mijn verhaal neer te schrijven leerde ik mezelf kennen op een manier die bevrijdend was. Ik stond oog in oog met alles wat ik meedroeg en met alles wat ik was. Eén ding viel me toen op: de ident