Ik heb Labour van Paris Paloma veel te laat ontdekt. Want dat lied zegt hardop wat zoveel vrouwen al jarenlang inslikken. Het werk dat niemand telt Labour gaat over de onzichtbare, onbetaalde arbeid die van vrouwen wordt verwacht: zorgen, voelen, opvangen, plooien, zwijgen. De emotionele en praktische arbeid die ervoor zorgt dat anderen comfortabel kunnen leven. Die arbeid wordt zelden als arbeid erkend. Ze heet liefde. Ze heet plicht. Ze wordt voorgesteld als iets wat vrouwe

Vrouwonvriendelijke Erdoğan blijft teugels stevig in handen houden ‘Wees voorzichtig, je weet maar nooit tegenwoordig.’ Telkens ik een...

Links Vlaanderen profiteert van Turks nationalisme: conclusie Oorspronkelijk zou dit een korte reeks worden over mannen en vrouwen van...

Scheiden, een trend Ik zit op de hoek van de tafel in een zaal met veel geluiden door elkaar. Krijsende kinderen, het gekletter van...