Ik liet mezelf filmen op de loopband. En het eerste wat ik zag, was niet wat ik wilde zien. Mijn dikke armen. Mijn buik. De manier waarop ik, in mijn eigen hoofd, allesbehalve elegant voortbeende. Au. Dat is wat er gebeurt als je jarenlang geleerd hebt om eerst naar je gebreken te kijken voor je iets anders ziet. Elke rimpel, elke kilo, elke "onhandige" beweging, uitvergroot, alsof er een interne camera in mijn hoofd al klaarstond om alles af te keuren nog voor ik de video ha

Woorden doen er altijd toe. In elke context, in elke communicatie, geschreven of gesproken. Perceptie kan alleen maar veranderen als er...

In juni van dit jaar diende N-VA kamerlid Darya Safai een wetsvoorstel in dat een einde moet maken aan het uitschrijven van...

Ze strijkt met haar vingers over het omslag en kijkt naar mij. Dan kijkt ze terug naar de omslagfoto en neemt ze de letters in zich op....

'Emancipatie en revolutie van Pinar Akbas en haar moeder Mijn moeders strijd voor mijn rechten begon op de dag dat ze mij op deze wereld...

'Het verstand komt met de jaren' 'Het realiteitsbesef en zelfreflectie van de Socialdemokraterne op vlak van asiel en migratie zijn een...